Interquel obu części znanych z PS2.  Główym bohaterem jest tu znany z Kingdom Hearts 2 numer XIII czyli Roxas. Gra posiada walkę w czasie rzeczywistym bez żadnych ATB i ty podobnych bzdetów. Grafika stoi na bardzo wysokim poziomie, a wręcz zadziwia jak na poziom DS. Ścieżka dźwiękowa to znajome nuty z “dużych” KH i pasuje do klimatu gry.

Kurde, ale kiedyś ludzie mieli banie do wymyślania ciekawych gier. Gokuu Hishouden to trzecie RPG wydane na Gameboy’a i, podobnie jak reszta, to również stara się uciec od sztampowych ram gatunku. Jak? Sprawdźcie sami. Jedna z gier mojego dzieciństwa.

Jedna z tych pomysłowych, ale nie do końca grywalnych gier. GG posiada świetną jak na standardy mono grafikę, ale system walki jest beznadziejnie ciężki do opanowania. No ale przynajmniej mamy RPG z widokiem jak w platformówce.

Z cyklu gry dla małych dziewczynek: Ochaken no heya, co się ładnie przekłada na Pokój Herbacianych piesków i jest kolejną grą skierowaną do młodszego odbiorcy spod szyldu anime Ochaken. Tytuł mówi o tej grze właściwie wszystko – musimy urządzić ogołocony ze wszystkiego z wyjątkiem stołu i czarki wybranego przez nas pieska pokój do ceremonii herbacianej, żeby nasi przyjaciele mogli przyjść i pobawić się z nami. Jak tego dokonać? Ano kupując tapety, telewizor, czajniczki, zabawki, maty tatami i tym podobne popierdółki w sklepie. Ceną za każdy z przedmiotów jest wygrana w minigierce polegającej np. na pozbyciu się wszystkich kart, ułożeniu puzzli czy odnalezieniu par wśród zakrytych kart/kartoników. Czasami gramy na czas, czasem rywalizujemy z wirtualnym przeciwnikiem. Im więcej wygramy przedmiotów, tym więcej kolejnych towarów staje się dostępnych w sklepiku. Pomimo wielu różnych minigierek – szybko się nudzi i jest tylko po japońsku – polecane tylko dla małych dziewczynek i to takich, którym pomoże usłużne starsze rodzeństwo z japonistyki.

Ochaken to popularna w Japonii seria krótki animacji dla dzieci, dlatego też gry z tej serii są wyraźnie skierowane do naszych milusińskich. W Ochaken Kururin na GBA otrzymamy wariację na temat tetrisa, którą możemy rozegrać albo w Story Mode (przechodzenie kolejnych poziomów posuwa do przodu fabułę), Puzzle Mode (rozwiązujemy łamigłówki o rosnącym poziomie trudności) lub Score Mode (granie na punkty). Tetrisowa wariacja polega na tym, że spadające z góry ekranu herbaciane kotki i pieski trzeba doprowadzić do czarek z herbatą w tym samym co one kolorze. Im większa czarka lub im więcej zwierzątek tym większy bonus. Kolorowe, proste i przyjemne.

Interesujące i efektowne podejście do mechów. Lekka namiastka 3D w tej strzelance to tylko dodatek – gra się na prawdę przyjemnie i wcale nie jest tak trudno, jak byśmy się po NES’ie spodziewali. Polecam.

Dla mnie jedna z najlepszych platformówek na NES’a. Kapitalne sterowanie, funkcjonalny system i masa przeszkód do zabicia i/lub przeskoczenia. Obowiązek dla wszystkich miłośników gatunku.

Animacja dosyć znana w europejskich kręgach. Do dyspozycji mamy kilkanaście różnych jednostek, a mnogość map nie pozwoli nam się nudzić.

Jak na standardy NES’a, grafika w MC momentami zwyczajnie powala. Poziom trudności natomiast nie pozwala cieszyć się kolejną świetną intrygą.

Świetna platformówka z elementami przygodowymi. Zrobiona w oldschoolowym klimacie, miała wszystkie predyspozycje do tego, by stać się hitem. No właśnie, miała.

Czy ostatnia część trylogii przyniosła nam coś nowego? Jedynie funkcjonalny tryb dla dwóch graczy i kolejny graficzny krok do przodu.

Trochę lepsza grafika, trochę bardziej zawiła fabuła. No i system walki taki jakiś do przełknięcia. Mimo to tylko dla fanów serii.

Całkiem ciekawe podejście do idei Gundamów. Lekkie, zabawowe RPG okraszone kolorową grafiką i, jak to w przypadku NES’a bywa, dość topornym systemem.

Świetna gra zręcznościowo-platformowa, w której sterujemy jednym z kilku pojazdów i… no tak, robimy masową rozwałkę. Trochę ciekawych rozwiązań i cudny gameplay, jak na standardy konsoli oczywiście.

Pierwsza polska gra w RPG Makerze, która zyskała jako taki rozgłos poza niszową sceną RM. Naszym celem jest pokonanie przeciwnika w karcianym pojedynku używając do tego celu postaci ze znanych anime.